တောင်မြေစခန်းမှ ဇွဲနှင့် သတ္တိ (အင်တာဗျူး)
မေး - ဗိုလ်လေး တာဝန်ကျတာ ကြာပြီလား။
ဖြေ - ခြောက်လလောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကျောင်းဆင်းဆင်းချင်း တပ်ရင်း အမှတ် ၁၇ မှာ တာဝန်ကျပြီး တောင်မြေ စခန်းကို ရောက်တာပါ။
မေး - တိုက်ပွဲ မဖြစ်ခင် အခြေအနေလေး ပြောပြပေးပါလား။
ဖြေ - မဖြစ်ခင်ကတော့ အေးဆေးပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ပိုသတိထားဖို့ ညွှန်ကြားချက်ရထားလို့ ကင်းကို လူအင်အား တိုးထားပြီး တိုက်ပွဲ ဖြစ်မယ့် ညမှာ ကင်းမှူး အဖြစ် ကျွန်တော် တာဝန်ယူထားပါတယ်။ ညပိုင်းက အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ။ မနက်ပိုင်းမှာတော့ ထူးခြားတာ မြင်တယ်ဆိုပြီး ကင်းသမားက အကြောင်းကြားတာပါ။ အင်အားအများအပြား ချီတက်လာသံ ကြားရတာပါ။
မေး - ဗိုလ်လေး ဘာဆက်လုပ်ပါသလဲ။
ဖြေ - ချက်ချင်းပဲ စခန်းမှူး ဖြစ်တဲ့ ဗိုလ်မှူး မြင့်ငွေ ဆီ အကြောင်းကြားပါတယ်။ အကြောင်းကြားနေတုန်းမှာပဲ လက်နက်ကြီး ကျတာပါ။ ရန်သူက မြန်မြန်ပဲ တိုက်စစ်စဖွင့်ပါတယ်။
မေး - အတွေ့အကြုံ ပြောပြပေးပါ။
ဖြေ - သူတို့စတိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း ပြန်ပစ်တာပါပဲ။ ရန်သူ့အင်အားက ထောင်ချီပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ရာဂဏန်းဆိုတော့ မမျှပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ခံစစ်က လုံနေပြီး ပစ်အားလည်း ကောင်းတော့ သူတို့ အကျများပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူတွေလည်း ထိတာပါပဲ။ ကျွန်တော်လည်းမအားရပါဘူး။ ရန်သူကို ပစ်လိုက် အမိန့်ပေးလိုက်နဲ့ ရှုပ်နေတာပါ။ တပ်ကူတွေ လာတာသိလို့ အားတက်နေပေမယ့် ရန်သူက ပိုတိုးလာပါတယ်။ စခန်းကို လုံးဝ သိမ်းမယ့် အနေအထားပါ။ လက်နက်ကြီးတွေ ဖောဖောသီသီသုံးလာတာမှာ တစ်လုံးက စခန်းမှူးအနား ကျပြီး နေရာမှာတင် ကျဆုံးသွားပါတယ်။ လက်နက်ကြီး ဒဏ်ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ လူတွေလည်း အထိနာကုန်ပါတယ်။ အကျအဆုံးလည်း များလာတာကြောင့် စခန်းကို စွန့်ခဲ့ဖို့ အမိန့်ရပါတယ်။
မေး - ဆုတ်တော့ လွယ်ရဲ့လား
ဖြေ - မလွယ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ရန်သူကို ပစ်ထားပြီး ဖောက်ထွက်ရတာပါ။ ဆရာကြီး မင်းခေါင် က ကာပစ်ရင် ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ အရာရှိဆိုလို့လဲ ကျွန်တော်နဲ့ ဗိုလ်ကြီး လှမြင့် တို့ပဲ ကျန်တာပါ။ ဗိုလ်ကြီးလှမြင့်လည်း ဒဏ်ရာတွေနဲ့ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် တပ်ကူ စစ်ကြောင်းဝင်နိုင်အောင် မဆုတ်ပဲ လမ်းခုလတ်အတွင်းစည်းကနေ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ပစ်ကြပါတယ်။ နောက်တော့ တပ်ကူတွေ ဖောက်ဝင်လာပြီး စခန်းကို ပြန်သိမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ။
မေး - ဘာများ ပြောချင်ပါသေးလဲ
ဖြေ - စည်လုံးမှုနဲ့ အသင့်ပြင်ဆင်ထားနိုင်မှုဟာ ယောနသံ အတွက် အောင်ပွဲရစေခဲ့တယ်လို့ ပြောချင်ပါတယ်။